بررسی رابطه خودکارآمدی معلمان با کیفیت تدریس در کلاس های درس

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و کیفیت تدریس آنان در کلاس های درس است. خودکارآمدی به باور فرد نسبت به توانایی های خود در انجام موفق وظایف آموزشی گفته می شود و بر رفتار، انگیزش و شیوه های تدریس معلمان اثر مستقیم دارد. روش پژوهش حاضر توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه معلمان مقطع متوسطه شهر … در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ می باشد. نمونه ای به روش تصادفی طبقه ای انتخاب و از پرسشنامه خودکارآمدی معلمان (TSES) و پرسشنامه کیفیت تدریس برای گردآوری داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد بین خودکارآمدی معلمان و کیفیت تدریس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به این معنا که معلمانی که از سطح بالاتری از خودکارآمدی برخوردارند، در برنامه ریزی، اجرای موثر تدریس و مدیریت کلاس عملکرد بهتری دارند. این نتایج اهمیت تقویت خودکارآمدی معلمان از طریق برنامه های آموزشی و حمایتی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، کیفیت تدریس ، مدیریت کلاس ، انگیزش ، آموزش و پرورش