بررسی پاسخ لرزه ای سازه های بتن آرمه تحت تحلیل های پوش آور با در نظر گرفتن اثر مودهای ارتعاشی بالا برپایه ضوابط استاندارد ۲۸۰۰ ایران

در روش سنتی پوش آور که تاکنون مورد توجه آیین نامه های طراحی لرزه ای بوده، صرفا اثر مود ارتعاشی اول سازه در نظر گرفته می شود. آیین نامه های لرزه ای برای صرفنظر از اثر مودهای بالاتر در تحلیل پوش آور، ضوابط خاصی را ارائه کرده اند که در این میان، استاندارد ۲۸۰۰ ایران ضوابط سختگیرانه تری دارد. بر این اساس چنانچه اثر مودهای ارتعاشی بالاتر بر سازه حاکم بود، بجای تحلیل پوش آور بایستی از تحلیل دینامیکی غیرارتجاعی تاریخچه زمانی استفاده شود. این درحالیست که براساس آیین نامه هایی همچون ASCE ۴۱-۲۳، FEMA۳۵۶ و نشریه ۳۶۰ بهسازی ایران، در صورت موثر بودن مودهای ارتعاشی بالاتر، می توانیم از تحلیل استاتیکی غیرارتجاعی استفاده کنیم اما باید یک تحلیل دینامیکی طیفی نیز انجام شود. برای ارزیابی ضوابط آیین نامه های طراحی در این مورد یادشده، ۳ ساختمان قاب خمشی بتن آرمه ویژه با تعداد طبقات ۱۵، ۱۸ و ۲۱ انتخاب شدند. تحلیل های استاتیکی معادل، دینامیکی طیفی، استاتیکی غیرارتجاعی و دینامیکی غیرارتجاعی تحت ۶ زوج شتابنگاشت و ۳ الگوی بار جانبی، توسط نرم افزار های ETABS و SeismoStruct انجام شد. از پاسخ تغییرمکانی سازه ها برای مقایسه، بررسی و ارزیابی ضوابط آیین نامه ها استفاده و مشاهده شد که نتایج الگوی بار جانبی مود اول، تشابه بهتری نسبت به سایر الگوهای بارجانبی مورد بررسی در این مقاله با نتایج تحلیل های دینامیکی غیرخطی دارند. ضوابط سختگیرانه استاندارد ۲۸۰۰ در بحث مودهای بالاتر، قابل توجیه است. کمترین اختلاف میان پاسخ ها در حدود ۱ درصد بوده که توسط الگوی بار مود اول ایجاد و بیشترین اختلاف میان پاسخ ها، ۱۵۴ درصد بوده که توسط الگوی بار مثلثی ایجاد شد.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوش آور ، استاندارد ۲۸۰۰ ، مودهای بالاتر ، تحلیل دینامیکی غیرارتجاعی ، قاب خمشی بتن آرمه