مطالعه آزمایشگاهی تاثیر جوان ساز (راپیول) روی عمر خستگی قیر و مخلوط آسفالتی گرم تحت شرایط پیرنشده و پیرشده

ترک خوردگی های ناشی از خستگی یکی از مهم ترین خرابی روسازی ها بوده که به علت تغییرات شرایط دمایی محیط و همچنین تکرار بارگذاری وسایل نقلیه اتفاق می افتد. کاربرد افزودنی ها که سبب تقویت مقاومت کششی لایه های روسازی آسفالتی می شود می توانند طول عمر روسازی ها را افزایش دهد. این مقاله با انجام مطالعات آزمایشگاهی، تاثیر استفاده از نوعی جوان ساز به عنوان افزودنی مخلوط تازه، تحت عنوان راپیول (Rapiol)، بر بهبود عملکرد خستگی روسازی های آسفالتی شاهد و اصلاح شده با جوان ساز در دو حالت پیرنشده و پیرشده را مورد بررسی قرار می دهد. برای این منظور، آزمایش جاروب دامنه خطی (LAS) در دو سطح کرنش ۵/۲ و ۵ درصد، و آزمایش تیر خمشی چهار نقطه ای (۴-PBB) در حالت کرنش-کنترل (در سطوح کرنش ۴۰۰، ۶۰۰ و ۸۰۰ میکرواسترین) انجام شده است. نتایج آزمایش LAS نشان داد که در شرایط پیرنشده، در کرنش های ۵/۲ و ۵ درصد به ترتیب جوان ساز راپیول موجب افزایش ۵/۷ درصدی و ۳ درصدی عمر خستگی شد. اما در نمونه های پیرشده، نتایج متفاوت بود، به طوری که در کرنش ۵/۲ درصد، عمر خستگی ۱/۴ درصد افزایش، ولی در کرنش ۵ درصد ۸/۲۱ درصد کاهش یافت. همچنین، طبق نتابج آزمایش ۴-PBB کاربرد جوان ساز راپیول در نمونه های پیرنشده، در کرنش های ۴۰۰ و ۸۰۰ میکرواسترین، عمرخستگی را به ترتیب ۴۲ و ۲۸۴ درصد افزایش داد. همچنین در نمونه های پیرشده نیز، در کرنش های ۴۰۰ و ۸۰۰ میکرواسترین، عمرخستگی به ترتیب ۱۰۰ و ۵۰۰ درصد افزایش یافت.

کلیدواژه ها:

عمر خستگی ، جوان ساز ، حالت کرنش-کنترل ، آزمایش LAS ، آزمایش خمش تیر چهارنقطه ای