طراحی و اعتباریابی الگوی بهزیستی دیجیتال در ایران

هدف: هدف این پژوهش طراحی و اعتباریابی الگوی مفهومی برای بهزیستی دیجیتال در ایران با توجه به زمینه های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کشور است. روش شناسی: این پژوهش از نوع ترکیبی اکتشافی (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، با استفاده از نظریه داده بنیاد اشتراوس و کوربین، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۹ نفر از خبرگان حوزه های سلامت، ارتباطات و روان شناسی تحلیل شد. در بخش کمی، اعتبار و جامعیت مدل پیشنهادی با استفاده از نظرات ۳۰ خبره و آزمون تی تک نمونه ای ارزیابی شد. یافته ها: یافته ها نشان دادند که الگوی طراحی شده شامل ۵ مولفه کلیدی است: شرایط علی، زمینه ای، مداخله گر، راهبردها و پیامدها. تمامی شاخص های اعتبار (۸ شاخص) و جامعیت (۴ شاخص) در آزمون تی تک نمونه ای معنادار بودند (p<۰.۰۱) و میانگین تمام مولفه ها بالاتر از آستانه ۳ بود. به طور خاص، بالاترین میانگین به «تاثیرگذاری عوامل مداخله گر» و «پاسخگویی به چالش ها» اختصاص یافت. نتیجه گیری: مدل نهایی بهزیستی دیجیتال از نظر مفهومی جامع، از نظر کاربردی معتبر و با ویژگی های فرهنگی-اجتماعی جامعه ایران سازگار است. این الگو می تواند چارچوبی مناسب برای سیاست گذاران و برنامه ریزان در جهت بهبود سلامت روانی، سواد دیجیتال و مشارکت اجتماعی در محیط های دیجیتال فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی دیجیتال ، مدل مفهومی ، نظریه داده بنیاد ، آزمون تی ، ایران ، سواد دیجیتال ، کیفیت زندگی