از میل به حقیقت تا رهایی از حقیقت: تاملی بر خوانش تطبیقی ون در براک از نیچه و ناگارجونا

آیا میل به حقیقت در بستر متافیزیک اندیشی، لزوما خاستگاهی موجه، رهایی بخش و هم سو با زندگی دارد؟ این مقاله با تمرکز بر فصل چهارم کتاب نیچه و ذن (خودفرازی بدون خود) نوشته آندره ون در براک و تحلیل آن نشان می دهد که نیچه و ناگارجونا چگونه به این پرسش پاسخ منفی می دهند. ابتدا نقد نیچه به «میل به حقیقت» در سنت  غربی بررسی می شود؛ سپس مواجهه مشابه ناگارجونا با سنت بودیسم تحلیل می گردد. در گام سوم، هم گرایی این دو دیدگاه در واسازی و فراروی از این میل واکاوی می شود. در پایان، خوانش ون در براک مورد ارزیابی انتقادی قرار می گیرد. مقاله نشان می دهد که در هر دو سنت میل به حقیقت نیازمند نقادی است و چیرگی بر آن دریچه ای به سوی فلسفه ای زیسته، در ورای دوگانگی حقیقت و ناحقیقت، می گشاید. همچنین نشان داده می شود که خوانش ون در براک در تفکیک مفهومی و روش شناختی به شفافیت بیشتری نیاز دارد.

کلیدواژه ها:

Nietzsche ، Nāgārjuna ، truth ، critique of metaphysics ، ascetic ideal ، śūnyatā ، áskēsis ، نیچه ، ناگارجونا ، حقیقت ، نقد متافیزیک ، آرمان زاهدانه ، تهیگی ، آسکزیس