روند شهرنشینی در شهر تبریز ( از لحاظ تاریخی و علت و معلولی )

روند شهرنشینی یکی از مهمترین ابزارهای انتقال جوامع انسانی از دوره ای به دوره دیگر بوده است و تقریبا همه جوامع انسانی از کوچک به بزرگ نوعی از آن را در طول حیات خویش تجربه کرده اند. به طور کلی آمار تحولات جمعیتی حاکی از این امر هستند که جمعیت جهان در طی دو قرن گذشته رویه تمرکز در شهرها دارد. به دنبال وقوع انقلاب صنعتی شاهد روند فزاینده شهرنشینی در جهان هستیم که این امر نخست در کشورهای موسوم به جهان اول و اوایل قرن گذشته در کشورهای جهان سومی اتفاق می افتد ( بابایی اقدم، ۱۳۷۸) و براساس گزارش سازمان ملل متحد نیز در آغاز قرن حاضر جمعیت جهان از مرز شش میلیارد نفر فراتر رفت و هر چه بیشتر در نقاط شهری متمرکز شد، و تقریبا نزدیک به ۹۰ درصد جمعیت جهان ( شهر نشین ) به مناطق شهری کشورهای در حال توسعه تعلق دارد. بدین ترتیب، این پدیده، پدیده ای جهانی است و تقریبا تمام کشورها آن را تجربه کرده یا می کنند. این فرایند جهانی، توزیع فضایی ساکنین کره خاکی را در تمام قسمت های جهان شکل داده و هنوز هم در حال شکل دادن است و فرایندی است که به نظر برگشت ناپذیر می نماید.