نقش میانجی عدم تحمل بلاتکلیفی در رابطه طرحوارهای ناسازگار فرزند پروری و اضطراب اجتماعی دانشجویان

این پژوهش با هدف نقش میانجی عدم تحمل بلاتکلیفی در رابطه طرحواره های ناسازگار فرزند پروری و اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی - همبستگی از نوع مدلیابی بود جامعه آماری پژوهش حاضر متشکل از تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود (۴۸۷۸). تعداد ۳۷۳ دانشجو به شیوه در دسترس انتخاب و به مقیاس کوتاه اضطراب اجتماعی سیلی-وایت و همکاران (۲۰۰۹)، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی کارلتون و همکاران (۲۰۰۷) و طرحواره های ناسازگار فرزند پروری لوییس و همکاران (۲۰۱۸ به صورت الکترونیکی پاسخ دادند. دادهها با ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که روابط بین طرحواره های ناسازگار فرزند پروری مادر و پدر با هر دو متغیر اضطراب اجتماعی و عدم تحمل بلاتکلیفی معنادار است (۰/۰۱>p). عدم تحمل بلاتکلیفی نیز در رابطه طرحوارههای ناسازگار فرزند پروری پدر و اضطراب اجتماعی نقش میانجی داشت.

کلیدواژه ها:

عدم تحمل بلاتکلیفی ، طرحوارههای ناسازگار فرزند پروری ، اضطراب اجتماعی