بررسی تاثیر تمرینات هوازی تداومی و تناوبی شدید بر شاخص های فیبرینوژن و لپتین دانش آموزان دختر دارای اضافه وزن و چاق

در دو دهه اخیر، افزایش بی تحرکی و ماشینی شدن زندگی، زمینه ایجاد چاقی و اضافه وزن و به دنبال آن توسعه بیماری های قلبی عروقی را افزایش داده است. از این رو هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات هوازی تداومی و تناوبی شدید بر شاخص های فیبرینوژن و لپتین دانش آموزان دختر دارای اضافه وزن و چاق است. به در این راستا، ۴۵ دانش آموز دختر غیرفعال با شاخص توده بدنی (BMI) باالتر از صدک۸۵ و با میانگین سنی ۸۷/۱۰ سال، قد ۱۴۸/۸۸ سانتی متر و وزن ۵۶/۴۲ کیلوگرم، داوطلبانه انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه تمرین تناوبی شدید (۱۵ نفر)، تمرین تداومی ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر) قرار گرفتند. تمرین تناوبی شدید شامل یک دقیقه دوی سریع با ۹۵% ضربان قلب بیشینه و ۳ دقیقه بازیافت فعال با ۶۰% ضربان قلب بیشینه، به مدت نه هفته، هفته ای دو جلسه و ۳ تا ۵ دور در هر جلسه بر روی تردمیل بود. تمرین تداومی به مدت نه هفته، هفته ای دو جلسه، هر جلسه ۳۰ تا ۵۰ دقیقه با ۸۰% ضربان قلب بیشینه بر روی تردمیل اجرا شد. قبل از آغاز و پس از پایان پروتکل های تمرینی، شاخص های فیبرینوژن و لپتین اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t وابسته نشان داددر هر دو گروه تداومی و تناوبی شدید کاهش معناداری در مقادیر فیبرینوژن آزمودنی ها مشاهده شد، ولی تنها در گروه تمرین تناوبی کاهش معناداری در مقادیر لپتین آزمودنی ها مشاهده شد. تجزیه و تحلیل داده های بین گروهی با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه (ANOVA) و در سطح معناداری (P < ۰/۰۵). انجام شد.

کلیدواژه ها:

تمرینات هوازی ، فیبرینوژن ، لپتین ، اضافه وزن ، چاقی