مقایسه تاثیر تمرینات هوازی تداومی و تناوبی شدید بر BMI و CRP دانش آموزان دختر دارای اضافه وزن و چاق

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر تمرینات هوازی تداومی و تناوبی شدید بر BMI و CRP دانش آموزان دختر دارای اضافه وزن و چاق بود. به همین منظور، ۴۵ دانش آموز دختر غیر فعال با شاخص توده بدنی(BMI) باالتر از صدک ۸۵ (با توجه به سن و جنس) و با میانگین سنی ۱۰/۸۷ سال، قد ۱۴۸/۸۸ سانتی متر و وزن ۵۶/۴۲ کیلوگرم، داوطلبانه انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه تمرین تناوبی شدید(۱۵ نفر)، تمرین تداومی(۱۵ نفر) و کنترل(۱۵ نفر) قرار گرفتند. تمرین تناوبی شدید(یک دقیقه دوی سریع با ۹۵% ضربان قلب بیشینه و ۳ دقیقه بازیافت فعال با ۶۰% ضربان قلب بیشینه)، به مدت نه هفته، هفته ای دو جلسه و ۳ تا ۵ دور در هر جلسه بر روی تردمیل اجرا شد. تمرین تداومی به مدت نه هفته، هفته ای دو جلسه، هر جلسه ۳۰ تا ۵۰ دقیقه با ۸۰% ضربان قلب بیشینه بر روی تردمیل اجرا شد. گروه کنترل در هیچ برنامه تمرینی شرکت نکردند. قبل از شروع و پس از پایان پروتکل تمرین، شاخص های BMI و CRP اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل پژوهش حاضر با t وابسته نشان داد اجرای تمرینات تناوبی شدید و تداومی تاثیر معناداری بر CRP نداشتند، ولی در هر دو گروه تداومی و تناوبی شدید کاهش معناداری در BMI آزمودنی ها مشاهده شد که این کاهش در گروه تمرین تناوبی شدید بیشتر بود. تجزیه و تحلیل داده های بین گروهی با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه(ANOVA) در سطح معناداری(۰/۰۵P<) انجام شد.

کلیدواژه ها:

تمرینات هوازی ، BMI ، CRP ، دانش آموزان ، اضافه وزن ، چاق