مدیریت استرس شغلی در دبیران تربیت بدنی و تاثیر آن بر کیفیت تدریس

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه استرس شغلی با کیفیت تدریس دبیران تربیت بدنی شهرستان سراوان و پیش بینی استرس شغلی بر اساس ابعاد کیفیت تدریس بود. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل ۰۸ نفر از دبیران تربیت بدنی شهرستان سراوان در سال تحصیلی ۰۴۱۳–۰۴۱ ۲ بود که با استفاده از جدول مورگان ۶۶ نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استرس شغلی هلریگل و اسلوکام (۶۹۹۱ ) و پرسشنامه کیفیت تدریس سراج (۲۰۰۲ ) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین استرس شغلی و کیفیت تدریس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین ابعاد کیفیت تدریس شامل طرح درس و روابط بین فردی توانستند به طور معناداری استرس شغلی معلمان را پیش بینی کنند. بر اساس یافته ها، مدیریت موثر استرس شغلی می تواند به بهبود کیفیت تدریس دبیران تربیت بدنی و ارتقای فرآیند یاددهی-یادگیری کمک کند. پیشنهاد می شود دوره های آموزشی و کارگاه های مهارت آموزی در زمینه مدیریت استرس برای معلمان برگزار شود، مدیران محیط های حمایتی و انگیزشی فراهم کنند و خدمات مشاوره ای به معلمان ارائه گردد تا با ارتقای سلامت روان آنان، کیفیت آموزش و یادگیری دانش آموزان نیز افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، کیفیت تدریس ، دبیران تربیت بدنی