بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر بر ارتقای عزت نفس و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر رویکرد گشتالت درمانی

هدف این مقاله بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر با تاکید بر رویکرد گشتالت درمانی بر ارتقای عزت نفس و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش به روش نیمه تجربی انجام شد که در آن از طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل استفاده گردید. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر پایه هفتم مقطع متوسطه اول یکی از مدارس شهر تهران بود و تعداد ۳۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش در طی ۸ جلسه تحت برنامه آموزشی مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر با تاکید بر مبانی گشتالت درمانی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل بدون تغییرات برنامه درسی معمول را دنبال کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ (RSE) و مقیاس اشتیاق تحصیلی آمرودسون (Academic Zeal Questionnaire) گردآوری شدند. یافته ها نشان داد که دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بهبود معناداری در سطح عزت نفس و اشتیاق تحصیلی خود داشتند. این یافته ها حاکی از آن است که استفاده از رویکردهای روانشناختی مثبت و بویژه گشتالت درمانی می تواند به عنوان یک راهکار موثر در بهبود متغیرهای شناختی-هیجانی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبت نگر ، گشتالت درمانی ، عزت نفس