جایگاه مشاوره در زندگی از دیدگاه روانشناسی بالینی و اسلام

امروزه با کمک و همیاری مشاوران در زمینه های مختلف نه تنها سرعت کارها بالا می رود بلکه صحت و دقت آنان نیز بالا خواهد رفت و در این پیچیدگی های روزانه زندگی بشر، در عصر حاضر نقش مهارت های ارتباطی به همراه خلاقیت و گفتگو در زندگی به اثبات رسیده است. مسائل و رویدادهایی از قبیل بی تفاوتی، تبعیض، بی احترامی و رفتارهای تحقیرآمیز که سازگاری و در کل بهداشت روان افراد را به خطر می اندازد رو به افزایش است. بسیاری از این رفتارها ممکن است عمدی نباشند، اما آنچه مسلم است؛ افراد زیادی طالب سازگار شدن با این قبیل مسائل و مشکلات هستند؛ ولی اصول بهداشت و سلامت روان را نمی دانند، بنابراین نیاز به مشاور همواره وجود دارد. هرگونه تعریف و توصیف از مشاوره با توجه به مکتبی که در آن شکل گرفته است، متناسب و هماهنگ است و به عبارت ساده تر، هر تعریفی از مشاوره تابعی است از مجموع اصول و یا پیش فرض هایی که در شکل گیری مکتبی خاص نقش داشته اند. این مطلب در مورد مشاوره از دیدگاه اسلام نیز صادق است؛ لذا؛ پس از آن، با استفاده از منابع اصیل، معنا و مفهوم مشاوره را از دیدگاه اسلامی مورد بحث قرار داده شده است. و بالاخره اصول نظری این دو نظام فکری را در مسئله ی مشاوره با یکدیگر مقایسه و بحث شده است. به طور کلی مشاوره رابطه ای تخصصی میان مشاور و مراجع است که بدان وسیله به مراجع کمک می شود تا پس از شناخت خویش تصمیمیات معقول و مقبولی اتخاذ کند. به عبارت دیگر، مشاوره فرایند بحث و بررسی زمینه ی رشد و یا مشکلات و مسائلی است که مراجع با آن مواجه است و علاقمند به طرح آن می باشد. در تعاریف متعدد از مشاوره چندین عنصر مشترک وجود دارد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی ، مشاوره ، اسلام ، روانشناسی بالینی