مدیریت یکپارچه پسماند شهری با تاکید بر تفکیک از مبدا در بافت های متراکم سبزوار

شهرنشینی و تغییر در سیک زندگی و عدم توجه به توسعه پایدار سبب پیدایش و گسترش انواع مشکلات اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی شده است. در این بین افزایش بی رویه تولید پسماند و کمبود و محدودیت های موجود در زمینه دفن این پسماندها، یکی از چالش های اغلب شهرها در جوامع امروزی است. به طوریکه موضوع پسماند و مدیریت آن در سطح سیاست گذاری های ملی و منطقه ای مورد بحث قرار گرفته و تصمیمات مهمی اتخاذ شده است تا بتوانند در مسیر کاهش قابل ملاحظه مواد زاید جامد عمل کنند. این مقاله با هدف تحلیل تاثیر سرمایه اجتماعی بر مدیریت پسماند شهر تهران به ویژه اجرای طرح تفکیک در مبدا انجام شد. روش مطالعه اسنادی- کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل داده های آماری و مطالعات انجام شده بود. بررسی وضعیت آمار شهر تهران نشان دهنده افزایش حجم پسماند طی سالهای گذشته می باشد. با وجود اجرای طرح تفکیک پسماند، بخش عمده پسماندهای خشک از طریق عوامل زباله گرد جمع آوری می شود که به معنی عدم تفکیک در مبدا و عدم مشارکت کافی شهروندان است. سرمایه اجتماعی و مولفه های آن( اعتماد ، هنجار جمعی و شبکه اجتماعی) می توانند در ارتقا مشارکت شهروندان نقش مهمی داشته باشند. با توجه به شرایط اجتماعی، فرهنگی و جمعیتی شهر تهران، باید زمینه های ایجاد و تقویت اعتماد به ویژه اعتماد نهادی و هنجارهای اجتماعی منتج به رفتار زیست محیطی فراهم شود. همچنین تدوین یک مکانیسم آموزشی موثر به منظور آشنایی با قانون مدیریت پسماند در قالب آموزش های مدنی و ارتقا شبکه های اجتماعی رسمی( برون گروهی) ضروری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه پسماند شهری ، تفکیک از مبدا ، بافت های متراکم سبزوار