پیش بینی رضایت شغلی معلمان براساس تاب آوری، خودکارآمدی شغلی و جو سازمانی

مقدمه: هدف پژوهش پیش بینی رضایت شغلی معلمان بر اساس تاب آوری، خودکارآمدی شغلی و جو سازمانی بود. روش: این پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری معلمان مقطع ابتدایی شهرستان قدس بودند که بر اساس اطلاعات حراست آموزش و پرورش ۹۵۰ نفر است. نمونه با استفاده از جدول مورگان ۲۷۴ نفر انتخاب شد. جهت جمع اوری داده ها از پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا (۱۹۶۷)، پرسشنامه تاب آوری کونور و دویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه خوکارآمدی شغلی ریگز و نایت (۱۹۹۴) و پرسشنامه جو سازمان هالپین و کرافت (۱۹۸۶) استفاده شد.یافته ها: تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که جو سازمانی با ۳۴ درصد و تاب آوری با ۳۵ درصد میتوانند شاخص رضایت شغلی را پیش بینی کنند. از سوی دیگر با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون مشخص شد که بین متغیرهای رضایت شغلی و جو سازمانی (۴۶۳/۰=r) و تاب آوری (۴۶۴/۰=r) رابطه معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: یافتههای پژوهش نشان داد که خودکارآمدی شغلی نقشی در پیش بینی رضایت شغلی ندارد اما جو سازمانی و تاب آوری توان پیش بینی رضایت شغلی معلمان را دارند. با توجه به نتایج به مشاوران شغلی پیشنهاد میگردد به مراجعان شغلی خود، آگاهی لازم از تاثیرگذاری تاب آوری بر رضایت شغلی، داده شود.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، تاب آوری ، خودکارآمدی شغلی و جو سازمانی