مروری بر برخی نظریات یادگیری در علوم پزشکی

در حوزه آموزش پزشکی از نظریه های یادگیری بسیار زیادی برای آموزش استفاده کرده اند. محققان برای آموزش پزشکی، درمجموع ۱۳ رویکرد نظری را موردبحث قراردادند: رفتارگرایی، شناخت گرایی، ساخت گرایی، انسان گرایی، یادگیری اجتماعی، یادگیری موقعیتی، جامعه عملی، یادگیری مبتنی بر مکان کار، یادگیری تجربی، تمرین بازتابی، یادگیری بزرگسالان، یادگیری تحول آفرین و یادگیری خود راهبر (۱, ۲) چندین نظریه دیگر نیز در آموزش پزشکی موردبحث قرارگرفته است، ازجمله نظریه کارآموزی شناختی، نظریه بار شناختی و نظریه یادگیری چندرسانه ای (۳). چرا این همه نظریه در مورد یادگیری وجود دارد؟ محققان به دو دلیل اشاره کردند. اول اینکه، بیش از یک نوع یادگیری وجود دارد و هر نظریه یادگیری در زمینه یادگیری متفاوت مفید است. برای مثال، نظریه ای که توضیح می دهد چگونه حقایق به خاطر سپرده می شوند، لزوما توضیح نمی دهد که یادگیرنده چگونه یک قطعه علمی انتزاعی را درک می کند. یک قیاس در پزشکی این است که نظریه میکروبی بیماری نقص ژنتیکی را توضیح نمی دهد. دوم، محققین مختلف به پدیده یادگیری از دیدگاه های مختلف نگاه کرده اند. این دلیل با داستان هندی درباره مردان نابینایی که یک فیل را بررسی می کنند، اما به درک متفاوتی می رسند، تشبیه شده است (۴). بنابراین، وجود دیدگاه های متعدد، موهبتی برای مربیان پزشکی است تا بتوانند هم نظریه ها و هم کاربرد آن ها را در زمینه های یادگیری خاص درک کنند (۳). ..........

کلیدواژه ها:

Behaviorism ، cognitivism ، constructivism ، cognitive load theory ، self-directed learning ، رفتارگرایی ، شناخت گرایی ، سازنده گرایی ، نظریه بار شناختی ، یادگیری خودراهبر