مقایسه اثربخشی روش تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم [tDCS] و پروتکل توانبخشی شناختی کوتاه مدت بر بهبود عملکرد حافظه بیماران مبتلا به آلزایمر خفیف

مقدمه: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روش tDCS و پروتکل توانبخشی شناختی کوتاه­مدت بر بهبود عملکرد حافظه بیماران مبتلا به آلزایمر خفیف بود. روش: روش پژوهش شبه ­آزمایشی پیش ­آزمون و پس ­آزمون و پیگیری با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری افراد بالای ۶۵ سال که با تشخیص آلزایمر خفیف  در سال ۱۴۰۱ در شهر اردبیل به پزشک مغز و اعصاب به صورت سرپایی مراجعه کرده­ بودند که از بین این افراد،۶۰ نفر به صورت نمونه­گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارده شدند. سپس روش tDCS به مدت ۱۰ جلسه ۲۰دقیقه ­ای روی یک گروه آزمایش و برنامه توانبخشی شناختی کوتاه ­مدت به تعداد ۹ جلسه­ ۹۰ دقیقه­ای بر روی گروه آزمایش دوم اعمال شد و بر روی گروه کنترل مداخله­ای انجام نشد. پس­آزمون با فاصله یک هفته اجرا شد و پیگیری یک ماه بعد از پس­آزمون از هر سه گروه به عمل آمد. جهت جمع ­آوری اطلاعات از آزمون شناختی آدن بروک نسخه تجدید نظر شده استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که روش tDCS تاثیر معنی داری بر حافظه پیش­گستر دارد (۰۵/۰>p). در مورد متغیر حافظه پس­گستر، اگر چه روش توانبخشی شناختی کوتاه­مدت در پس­آزمون تاثیر معنی­داری نداشته است ولی در بلندمدت تاثیر معنی دار داشته است (۰۵/۰>p). در مجموع می­توان گفت روش­های به کار گرفته شده در بهبود حافظه بیماران مبتلا به آلزایمر تاثیر معناداری داشته­اند. نتیجه­ گیری: از این رو می­ توان نتیجه گرفت که از هر دو روش می­توان در جهت بهبود حافظه بیماران مبتلا به آلزایمر خفیف بهره جست.

کلیدواژه ها:

transcranial direct current stimulation ، cognitive rehabilitation ، memory ، Alzheimer's ، تحریک الکتریکی مغز باجریان مستقیم ، توانبخشی شناختی ، حافظه ، آلزایمر