عوامل موثر بر رضایت شغلی و تعلق سازمانی نیروی انسانی در راستای ارتقاء بهره وری و توسعه برند (مطالعه موردی: شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران)

هدف از انجام این پژوهش شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر رضایت شغلی و تعلق سازمانی نیروی انسانی در راستای ارتقاء بهره وری و توسعه برند (مطالعه موردی: شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران) می باشد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی می باشد، و به لحاظ روش در گروه تحقیقات پیمایشی و بر مبنای نتیجه از نوع تحقیقات توصیفی قرار می گیرد. در تجزیه و تحلیل از دو آزمون کفایت کیزر- میر – اولکین و آزمون کرویت بارتلت استفاده کرده و نتیجه نشان داد می توان برای پاسخ به این سوال از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده نمود و سپس با تهیه پرسشنامه محقق ساخته و ارزیابی روایی و پایایی آن در بین کارکنان شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران پخش گردید پس از گردآوری اطلاعات با انجام تحلیل عاملی اکتشافی با توجه به سوالات پرسشنامه متغییرها را مورد تحلیل قرار داده و سپس بر اساس رتبه بندی فریدمن رتبه متغییرها مشخص شد.پارامترهای تاثیر گذار منتج از تحقیق در شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران عبارتند از: در مدل استخراجی عوامل رضایت شغلی ( شرایط فیزیکی، فرصت های پیشرفت، نظام پرداخت، سبک رهبری، جو سازمانی، نوع شغل)، عوامل تعلق سازمانی ( مشارکت داشتن، تناسب انتظارات متقابل فرد و سازمان، تناسب بین شخص و شغل و داشتن فرصت رشد )، عوامل بهره وری نیروی انسانی ( توانایی، انگیزش، درک و شناخت، بازخورد، اعتبار، سازگاری، حمایت سازمانی) عوامل توسعه برند ( یکپارچه سازی منابع سازمانی، همسویی استراتژی های سازمان، بهبود مستمر، انعطاف و رفتار عقلایی ) می باشد.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، تعلق سازمانی ، بهره وری نیروی انسانی ، توسعه برند