مدل یابی رابطه بین اضطراب و شدت بی خوابی با نقش میانجی نشخوار فکری در بزرگسالان

مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه بین اضطراب و شدت بی خوابی با نقش میانجی نشخوار فکری در بزرگسالان صورت گرفت. پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش بزرگسالان در سال ۱۴۰۴ بودند. ۲۲۰ نفر به روش در دسترس درپژوهش حاضر شرکت داشتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های جمعیت شناختی، پرسشنامه اضطراب بک (BAI) (۱۹۹۸)، پرسشنامه شدت بی خوابی(ISI) مورین(۱۹۹۳) و پرسشنامه نشخوار فکری(RRS) تراپنل و کمپل (۱۹۹۹) استفاده شد. برای تحلیل داده ها برای توصیف یافته ها از میانگین و انحراف استاندارد و برای استنباط داده ها نیز از آزمون های همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری از طریق نرم افزارهای SPSS وAMOS نسخه های ۲۴ انجام شد. یافته ها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج نشان داد که اضطراب و نشخوار فکری بر شدت بی خوابی اثر مستقیم و معنادار داشت (۰۵/۰>P)؛ همچنین اضطراب بر نشخوار فکری اثر مستقیم و معنادار داشت (۰۵/۰>P). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که نشخوار فکری به طور معنادار بین اضطراب و شدت بی خوابی نقش میانجی داشت (۰۵/۰>P). براساس نتایج پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که اضطراب و نشخوار فکری، به تنهایی یا همزمان، می توانند با کاهش کیفیت خواب و افزایش شدت بی خوابی زندگی فرد را مختل کنند، و نیز اضطراب، به تنهایی خود می تواند بر نشخوار فکری موثر باشد. همچنین نشخوار فکری میان رابطه اضطراب و شدت بی خوابی نقش میانجی کامل را ایفا نمود. از این رو، به متخصصان روان پیشنهاد می شود از درمان های روانشناختی مرتبط با کاهش نشخوار فکری و علائم اضطراب جهت بهبود کیفیت خواب استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، شدت بی خوابی ، نشخوار فکری