تاملی در تاثیر ساختارهای اجتماعی بر نابرابری آموزشی

نابرابری آموزشی یکی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی در جوامع معاصر است که در پیوندی تنگاتنگ با ساختارهای اجتماعی مانند طبقه، جنسیت، قومیت و جغرافیا شکل می گیرد. این مقاله با هدف تحلیل انتقادی پژوهش های پیشین، به بررسی نقش این ساختارها در بازتولید نابرابری آموزشی پرداخته و تلاش کرده است با اتکا به نظریه بازتولید فرهنگی بوردیو و نظریه ساخت یابی گیدنز، چارچوبی تلفیقی برای درک بهتر این پدیده ارائه دهد. در مرور پژوهش ها، مشخص شد که بسیاری از مطالعات داخلی از نظر نظری و روش شناختی دچار کاستی اند و اغلب به مفاهیم کلیدی به صورت سطحی پرداخته اند. همچنین، مطالعات داخلی کمتر به تجربه های زیسته کنشگران، تفاوت های منطقه ای، و نقش سیاست های کلان آموزشی توجه داشته اند. در پایان، پیشنهادهایی برای تقویت پژوهش های آتی در قالب توسعه رویکردهای میان رشته ای، تعمیق تحلیل نظری، و تمرکز بر عدالت فضایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

نابرابری آموزشی ، ساختار اجتماعی ، سرمایه فرهنگی ، عاملیت