مقایسه تطبیقی بین استفاده از اینترنت اشیاء صنعتی و هوش تجاری در صنعت فولاد در ایران و سایر کشور ها

صنعت فولاد به عنوان یکی از ارکان کلیدی توسعه صنعتی و اقتصادی در جهان، در دهه های اخیر با فشارهای روزافزونی در زمینه رقابت پذیری، بهره وری، کیفیت تولید و الزامات زیست محیطی مواجه بوده است. در پاسخ به این چالش ها، فناوری هایی نظیر اینترنت اشیاء صنعتی (IioT) و هوش تجاری (BI) در کانون توجه قرار گرفته اند. اینترنت اشیاء صنعتی با اتصال ماشین آلات، حسگرها و زیرسامانه های تولیدی به شبکه های دیجیتال، امکان پایش و کنترل لحظه ای فرآیندهای تولید را فراهم می آورد. از سوی دیگر، هوش تجاری با تحلیل داده های حجیم و ارائه بینش های تصمیم ساز، نقش مهمی در بهینه سازی عملکرد سازمانی ایفا می کند. در سطح بین المللی، کشورهایی مانند آلمان، کره جنوبی و چین با بهره گیری همزمان از IioT و BI در زنجیره تامین فولاد، توانسته اند بهره وری را به طور معناداری افزایش دهند (Wang et al., ۲۰۲۱). این در حالی است که در ایران، با وجود حرکت های اولیه در زمینه پیاده سازی سیستم های هوشمند، چالش هایی همچون زیرساخت ناکافی، کمبود نیروی متخصص، و نبود یکپارچگی داده ها مانع پیشرفت سریع شده است. هدف این مقاله، بررسی تطبیقی میزان و کیفیت استفاده از IioT و BI در صنعت فولاد ایران و سایر کشورهاست. در این راستا، از روش تحلیل محتوای منابع علمی و گزارش های صنعتی استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که کشورهای پیشرو از هم افزایی این دو فناوری برای دستیابی به هوشمندسازی واقعی استفاده می کنند، در حالی که در ایران اغلب این فناوری ها به صورت جزیره ای و محدود پیاده سازی شده اند. بنابراین، توصیه می شود سیاست گذاران صنعتی در ایران، با توسعه زیرساخت های دیجیتال و سرمایه گذاری در آموزش نیروی انسانی، بسترهای لازم برای تحول دیجیتال صنعت فولاد را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیاء صنعتی ، هوش تجاری ، صنعت فولاد ، ایران ، مقایسه تطبیقی ، تحول دیجیتال ، تحلیل داده