اثر بخشی پروتکل آموزش محور مهارت های فردی پنجگانه بر بهبودکمبود روحیه اجتماعی نوجوانان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تهران( مورد مطالعه دبیرستان های منتخب منطقه۴ شهر تهران)

چکیده: هدف اساسی این تحقیق بررسی اثر بخشی پروتکل آموزش محور مهارت های فردی پنجگانه بر بهبودکمبود روحیه اجتماعی نوجوانان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تهران بود. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و با گمارش تصادفی بود. جامعه آماری عبارت بودند از کلیه دانش آموزان دختر سال دوم دبیرستان های شهر تهران در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ که از بین آنها نمونه ای مشتمل بر ۶۰ نفر دختر با شیوه نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شده و به شیوه تصادفی نیز در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل). برای جمع آوری داده ها از آزمون کمبود روحیه اجتماعی استنفورد استفاده شد. اعضای گروه آزمایش ۴ ماه و هر هفته ۳ ساعت تحت آموزش ۵ مهارت خودآگاهی، حل مسئله و تصمیم گیری، قاطعیت، تفکر خلاق و تفکر انتقادی از مجموعه مهارت های فردی پنجگانه قرار گرفتند. نتایج آزمون t نشان داد که بین عملکرد نوجوانان در دو گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون متغیر کمبود روحیه اجتماعی تفاوت معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: مهارت های فردی پنجگانه ، کمبود روحیه اجتماعی ، نوجوانان دختر