مقایسه میزان امید به زندگی، هوش هیجانی و تاب آوری روان شناختی در نوجوانان طلاق و غیر طلاق

در پژوهش حاضر، به مقایسه امید به زندگی، هوش هیجانی و تاب آوری روانشناختی در دو گروه نوجوانان خانواده های طلاق و غیرطلاق پرداخته شد. روش این پژوهش توصیفی از نوع علی - مقایسه ای است. جامعه آماری این پژوهش نوجوانان خانواده های طلاق و نوجوانان خانواده های غیرطلاق شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. روش نمونه گیری در این پژوهش در دسترس انتخاب شد. تعداد نمونه توسط جدول مورگان کریسی برآورد گردید و تعداد خانواده های غیر طلاق برابر با ۱۵۰ و خانواده های طلاق برابر با ۱۵۰ بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه امیدواری اشنایدر و همکاران (۱۹۹۱) ، این پرسشنامه هوش هیجانی شات و همکاران (۱۹۹۸) و پرسش نامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) بود. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس (ANOVA) در نرم افزار آماری SPSS ۲۶ استفاده شد. یافته ها نشان داد میانگین امید به زندگی در نوجوانان خانواده های غیرطلاق (M=۴۵.۸۷) به طور معناداری بیشتر از نوجوانان خانواده های طلاق (M=۲۹.۵۶) بود (F=۲۴۴۳.۳۸۵, p<۰.۰۰۱). همچنین نوجوانان خانواده های غیرطلاق میانگین هوش هیجانی بالاتری (M=۱۲۰.۲۹) نسبت به نوجوانان خانواده های طلاق (M=۷۱.۷۷) داشتند (F=۵۱۰۱.۸۸۰, p<۰.۰۰۱). تمامی مولفه های هوش هیجانی (تنظیم هیجان، ارزیابی و بیان هیجان، بهره برداری از هیجان) نیز در گروه خانواده های غیرطلاق به طور معناداری بالاتر بود. در نهایت میانگین تاب آوری نوجوانان خانواده های طلاق (M=۸۱.۹۳) نسبت به خانواده های غیرطلاق (M=۴۳.۸۴) تفاوت معناداری نشان داد (F=۹۶۷۱.۰۵۱, p<۰.۰۰۱). تمامی مولفه های تاب آوری شامل تصور از شایستگی فردی، تحمل عاطفه منفی، پذیرش مثبت تغییر و روابط ایمن، کنترل، و تاثیرات معنوی نیز در گروه خانواده های غیرطلاق بالاتر بود. این نتایج نشان می دهد که نوجوانان خانواده های غیرطلاق در مقایسه با نوجوانان خانواده های طلاق در تمامی متغیرهای پژوهش (امید به زندگی، هوش هیجانی، و تاب آوری روانشناختی) به طور معناداری وضعیت بهتری دارند. این یافته ها می تواند برای طراحی مداخلات و برنامه های حمایتی در حوزه روانشناسی خانواده و نوجوان مفید باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: امید به زندگی ، هوش هیجانی ، تاب آوری روان شناختی ، نوجوانان ، طلاق