مقایسه پریشانی روانی، پرخاشگری و افسردگی در بین افراد معتاد و غیرمعتاد

این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه پریشانی روانی، پرخاشگری و افسردگی در بین افراد معتاد و غیرمعتاد شهر تهران در سال ۱۴۰۳ انجام شد. روش پژوهش از نوع علی-مقایسه ای است و جامعه آماری شامل افراد معتاد و غیرمعتاد این شهر است. تعداد نمونه با استفاده از جدول مورگان ۳۷۷ نفر از هر گروه (معتاد و غیرمعتاد) تعیین شد و نمونه گیری به روش در دسترس انجام گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پریشانی روان شناختی K-۱۰، مقیاس پرخاشگری باس و پری و پرسشنامه افسردگی بک (BDI) بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری براون-فورسایت و ANOVA در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که افراد معتاد در مقایسه با افراد غیرمعتاد، به طور معناداری در تمامی متغیرهای مورد بررسی (پریشانی روانی، پرخاشگری و افسردگی) نمرات بالاتری داشتند (سطح معناداری ۰.۰۰۱). همچنین، در متغیرهای پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی، خشم و خصومت، افراد معتاد رفتارهای پرخاشگرانه بیشتری نشان دادند. نتایج آزمون ها تفاوت های معناداری در میزان افسردگی نیز نشان دادند که افراد معتاد افسردگی بیشتری نسبت به غیرمعتادها داشتند. این یافته ها بر ضرورت برنامه ریزی مداخلات روان شناختی و اجتماعی برای کاهش این مشکلات در افراد معتاد تاکید می کند و می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی برنامه های درمانی و پیشگیری استفاده شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: پریشانی روانی ، پرخاشگری ، افسردگی ، معتاد