اثربخشی آموزش هدف گذاری بر خودتنظیمی، انگیزش تحصیلی و اضطراب امتحان (مورد مطالعه : دختران نوجوان شهر شیراز )

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش هدف گذاری بر خودتنظیمی، انگیزش تحصیلی و اضطراب امتحان در دختران نوجوان شهر شیراز ، بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دختران نوجوان کنکوری شهر شیراز مراجعه کننده به مرکز مشاوره آرامش ( پلیس فارس ) در سال تحصیلی ۱۴۰۳ بود. تعداد نمونه ۳۰ نفر بود که در دو گروه کنترل و آزمایش (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود. برای جمع آوری داده ها از مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۰)، پرسشنامه اضطراب امتحان فریدمن و بنداس-جاکوب (۱۹۹۷) و پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد (۱۹۹۵) استفاده شد. برای آزمودنی های گروه آزمایش، جلسه هایی در طی ۱۱ جلسه، ۶۰ دقیقه ای با استفاده از بسته آموزشی یداله زاده و همکاران (۱۳۹۱) برگزار شد گروه کنترل بدون مداخله باقی ماند. تجزیه وتحلیل داده ها به روش تحلیل کوواریانس انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش هدف گذاری بر خودتنظیمی، انگیزش تحصیلی و اضطراب امتحان در دختران نوجوان شهر شیراز تاثیر معناداری دارد. با توجه به نتایج به دست آمده می توان بیان کرد که آموزش هدف گذاری موجب بهبود خودتنظیمی، انگیزش تحصیلی و کاهش اضطراب امتحان در دختران نوجوان شده است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش هدف گذاری ، خودتنظیمی ، انگیزش تحصیلی ، اضطراب امتحان.