نقش روانشناسی مثبت گرا در بازآفرینی سلامت روان نسل z در عصر شبکه های اجتماعی

این پژوهش نظری به بررسی نقش روان شناسی مثبت گرا در بازآفرینی سلامت روان نسل Z در بستر فراگیر شبکه های اجتماعی می پردازد. با بهره گیری از چارچوب های معتبر مانند مدل PERMA سلیگمن و نظریه گسترش و ساخت هیجانات مثبت فردریکسون ، این مطالعه در پی تبیین چگونگی استفاده از اصول روان شناسی مثبت گرا برای کاهش چالش های روان شناختی محیط های دیجیتال، از جمله مقایسه اجتماعی، زورگویی سایبری و اعتیاد به صفحه نمایش، و همزمان تقویت بهزیستی است. با استفاده از رویکرد تحلیل محتوای کیفی، این پژوهش ادبیات موجود در حوزه روان شناسی، رسانه های دیجیتال و مطالعات بین نسلی را تلفیق کرده و یک مدل مفهومی یکپارچه ارائه می دهد. این مدل، مولفه های PERMA (هیجانات مثبت ، درگیری ، روابط ، معنا و دستاورد ) را به عنوان واسطه هایی معرفی می کند که ماهیت دوگانه شبکه های اجتماعی (به عنوان تهدید و فرصت) را به مسیرهایی برای شکوفایی روان شناختی تبدیل می کنند. متغیرهای تعدیل گر مانند سواد رسانه ای و حمایت اجتماعی به عنوان عوامل کلیدی در افزایش اثربخشی مداخلات روان شناسی مثبت گرا شناسایی شده اند. تحلیل نشان می دهد که روان شناسی مثبت گرا چارچوبی پیش نگر برای پرورش تاب آوری و بهزیستی ارائه می دهد و گفتمان را از آسیب پذیری به توانمندسازی تغییر می دهد. این مطالعه با پیوند روان شناسی مثبت گرا و مطالعات رسانه های دیجیتال، به دانش میان رشته ای کمک کرده و بنیانی نظری برای طراحی مداخلات آموزشی و درمانی فراهم می آورد. پژوهش های آینده باید این بینش های مفهومی را به صورت تجربی اعتبارسنجی کرده و کاربرد آن ها را در زمینه های فرهنگی و فناورانه متنوع بررسی کنند تا راهکارهای حمایت از سلامت روان نسل Z در دنیای دیجیتال بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: روان شناسی مثبت گرا ، نسل Z ، شبکه های اجتماعی و سلامت روان