نقش معلم و والدین در بهبود اختلال نقص توجه- بیش فعالی (ADHD) دانش آموز

اختلال نقص توجه-بیش فعالی نوعی اختلال عصبی رشدی و از شایع ترین اختلال ها در سنین مدرسه است. کودکان با این اختلال در عملکردهای اجرایی و تنظیم رفتار مشکل دارند که موجب بروز مشکلات عدیده در منزل، مدرسه و در ارتباط با همسالان می گردد. تشخیص و درمان به موقع نقش مهمی در کاهش مشکلات دانش آموزان مبتلا به این اختلال خواهد داشت. هدف از انجام این پژوهش بررسی نقش معلم و والدین در بهبود اختلال نقص توجه-بیش فعالی دانش آموزان است. معلم می تواند با استفاده از روش های علمی مانند مشاهده، پرسشنامه، مصاحبه و استفاده از منابع مختلف مانند کتاب ها، مقاله ها، پایان نامه ها، اینترنت و سایر منابع مانند مطالعه پرونده و مصاحبه با همکاران، والدین و دیگر دانش آموزان، اطلاعات لازم در رابطه با مشکل موجود را جمع آوری کند. سپس با تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده، عوامل موثر در ایجاد مسئله را شناسایی نماید. تغذیه نامناسب، خواب ناکافی، سبک زندگی غلط، محیط خانوادگی به عنوان عوامل موثر در تشدید این اختلال شناسایی شده اند که معلم و والدین می توانند به بررسی این عوامل بپردازند. معلم و مشاور می توانند با همراهی والدین، دانش آموز مشکوک به این اختلال را به هسته مشاوره اداره آموزش و پرورش و در صورت لزوم به روانپزشک ارجاع دهند. در صورت تایید اختلال توسط روانپزشک، به صورت اصولی و با تایید ایشان، درمان های مختلف مانند آموزش خانواده، بازی درمانی، نقاشی درمانی، تمرین های تعادل، توازن و تقویت تمرکز را برای بهبودی حال دانش آموز به کارگیرند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اختلال نقص توجه- بیش فعالی ، کودک ، درمان ، رفتار تکانشی.