کاربردهای هوش مصنوعی در بهبود کیفیت نظام آموزش و پرورش

هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از پویاترین فناوری های عصر حاضر، چشم انداز آموزش رسمی را دستخوش تحولات گسترده ای ساخته است؛ به گونه ای که نقش آن دیگر فراتر از ابزار کمکی بوده و به عنصر بنیادین در سیاست گذاری و برنامه ریزی آموزشی جهانی تبدیل شده است. پژوهش های جدید، به ویژه مرور سیستماتیک Aristodemou و همکاران (۲۰۲۴)، نشان می دهند که AI می تواند مزایای مهمی نظیر شخصی سازی یادگیری، کاهش نگرش یکسان نگرانه به دانش آموزان، بهبود فرآیندهای ارزشیابی و ارتقای عدالت آموزشی را برای یادگیرندگان و نظام های آموزشی به ارمغان آورد. اسناد سیاستی یونسکو نیز بر پتانسیل AI برای ارتقای کیفیت آموزش و دسترسی چتر آینده ای برای یادگیری در سراسر جهان تاکید می ورزند.با این حال، توسعه سریع این فناوری، مسائل و چالش هایی نوین در حوزه هایی چون عدالت آموزشی، امنیت و محرمانگی داده ها، وابستگی به فناوری، بازتعریف نقش معلم و شکل گیری شکاف های دیجیتال را نیز به همراه دارد. این مطالعه با تمرکز بر مهم ترین فرصت ها و تهدیدهای AI در آموزش، راهبردها و توصیه های کلیدی سیاست گذاری را از تازه ترین متون پژوهشی و اسناد مرجع استخراج و تلفیق می کند. در نهایت، پژوهش حاضر بر اهمیت نگاه انتقادی، سیاست مبتنی بر شواهد و آموزندگی اجتماعی به عنوان لازمه بهره برداری پایدار و عادلانه از AI در آموزش رسمی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کلید واژه:فناوری ، هوش مصنوعی ، آموزش ، یادگیری ، دانش آموزان