بررسی چگونگی حمایت پرستاران از بیماران با شرایط مزمن مثل دیابت، بیمارهای قلبی و کلیوی و تاثیر آن بر کیفیت زندگی بیماران

بیماری های مزمن نظیر دیابت، بیماری های قلبی و نارسایی کلیوی از جمله مهم ترین چالش های نظام سلامت در قرن حاضر به شمار می روند که تاثیرات عمیقی بر کیفیت زندگی بیماران دارند. نقش پرستاران در مراقبت، آموزش و حمایت عاطفی از این بیماران حیاتی است و می تواند بر ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی زندگی آنان تاثیرگذار باشد. این مطالعه با هدف بررسی چگونگی حمایت پرستاران از بیماران مزمن و تاثیر آن بر کیفیت زندگی آنان انجام شده است. روش پژوهش به صورت مروری نظام مند بوده و با بررسی منابع علمی منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های اطلاعاتی نظیر PubMed، Scopus و SID، اطلاعات مربوط به نقش حمایتی پرستاران گردآوری و تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که حمایت پرستاری به ویژه در قالب آموزش های خودمراقبتی، پیگیری مداوم، ایجاد ارتباط درمانی موثر و حمایت روانی – اجتماعی، موجب بهبود کنترل علائم بیماری، کاهش بستری مجدد، افزایش رضایتمندی و ارتقای کیفیت زندگی بیماران می شود. همچنین، تعامل مستمر بین پرستار و بیمار می تواند اعتماد متقابل را تقویت کرده و پذیرش بیماری را برای بیمار تسهیل کند. نتیجه گیری این تحقیق بر اهمیت طراحی و اجرای برنامه های مراقبتی جامع توسط پرستاران تاکید دارد. توانمندسازی پرستاران در حوزه حمایت روانی، آموزش های تخصصی و استفاده از الگوهای نوین مراقبتی نظیر پرستاری مبتنی بر شواهد، می تواند نقش موثری در بهبود وضعیت بیماران مزمن و ارتقای کیفیت زندگی آنان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حمایت پرستاری ، بیماری های مزمن ، دیابت ، نارسایی کلیوی ، بیماری قلبی ، خودمراقبتی ، مراقبت پرستاری