بررسی امکان سنتز سبز نانوذرات آهن مغناطیسی توسط تفاله موم زنبور عسل و تاثیر آن بر همیشه بهار تحت تنش سرب

پژوهش حاضر به منظور بررسی امکان سنتز سبز نانوذرات اکسید آهن مغناطیسی (IONPs) در حضور عصاره آبی و اتانولی تفاله موم زنبور عسل (Beeswax waste, Bw) به عنوان یکی از ضایعات کشاورزی و ارزیابی تاثیر نانوذرات IONPs سنتز شده به واسطه Bw (Bw-IONPs) در مقایسه با نانوذرات شیمیایی (Ch-IONPs) بر گیاه همیشه بهار در شرایط تنش سرب طراحی و اجرا شد. در ادامه مطالعه، آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در محیط هیدروپونیک انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل دو سطح سرب (صفر و ۳۰۰ میلی گرم در لیتر) و سه شکل مختلف آهن ( سولفات آهن به عنوان شاهد، Bw-IONPs، Ch-IONPs) در سه تکرار بود. نتایج نشان داد، وزن خشک بخش هوایی، ریشه، کلروفیلa، کلروفیل کل و پروتئین تحت تنش سرب به ترتیب حدود ۴۶، ۴۱، ۴۴، ۳۳ و ۱۵ درصد کاهش و با مصرف نانوذرات، مخصوصا نانوذره Bw-IONPs به ترتیب حدود ۲۰، ۶، ۳۹، ۲۷ و ۱۴ درصد افزایش یافتند. بااینحال فنل، فلاونوئید و آنتوسیانین در شرایط تنش سرب، افزایش یافتند و با مصرف آهن به شکل نانوذره مخصوصا نانو ذره Bw-IONPs، افزایش بیشتری نشان دادند. ترکیبات فوق، در نقش آنتی اکسیدانی برای گیاه ظاهر شدند. برتری نانوذره Bw-IONPs نسبت به بقیه اشکال آهن در شرایط تنش می تواند بیانگر امکان استفاده از نانوذرات سنتز شده به روش سبز در توسعه روش های کشاورزی پایدار و حفاظت از منابع طبیعی بوده و راهکارهای جدیدی برای مقابله با مشکلات ناشی از آلودگی خاک و تنش های زیست محیطی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

آنتوسیانین ، فلزات سنگین ، فلاونوئید ، نانوذرات ، هیدروپونیک