سنجش وتحلیل حکمروایی خوب در نواحی روستایی، موردمطالعه: شهرستان زیرکوه

حکمروایی خوب الگوی مدیریتی نوین جهت حل چالش های فراروی توسعه ی روستایی است و شاخص های آن پیشران و لازمه ی توسعه پایدار روستایی به حساب می آید؛ براین اساس پژوهش حاضر با هدف سنجش و تحلیل وضعیت حکمروایی خوب در سکونتگاه های روستایی  شهرستان زیرکوه انجام گرفته است. این تحقیق،  از نظر هدف، کاربردی و ماهیت آن توصیفی - تحلیلی است. روش نمونه گیری، احتمالی و از نوع طبقه ای - تصادفی بوده است. جامعه ی آماری مورد مطالعه روستاهای بالای ۵۰ خانوار شهرستان زیرکوه (شامل ۴۶ روستا با ۷۲۲۰ خانوار) بوده که، با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ی ۳۷۳ خانوار به دست آمد. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه ی محقق ساخته شامل ۸ شاخص در قالب ۷۵ گویه است. پایایی ابزار اندازه گیری برای شاخص های پژوهش براساس آلفای کرونباخ بین ۹۰۱/۰ تا ۷۸۷/۰ محاسبه شد. جهت  تجزیه و تحلیل داده ها  از آماره های توصیفی مانند میانگین، انحراف معیار و برای تحلیل استنباطی نیز از آزمون تی تک نمونه ای استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که از میان شاخص های هشت گانه ی حکمروایی خوب، مشارکت با میانگین۴/۳، قانون محوری ۲۸/۳ ، پاسخ گویی و اجماع محوری با میانگین ۱۱/۳ در وضعیت نسبتا مطلوب و دیگر شاخص ها پایین تر از حد مطلوب عددی آزمون(میانگین ۳) ارزیابی شد. شاخص مشارکت دارای بالاترین میانگین ( ۴/۳) و شاخص های شفافیت و مسئولیت پذیری دارای پایین ترین میانگین (۴۵/۲) است. به طور کلی نواحی روستایی شهرستان زیرکوه از حیث شاخص های حکمروایی خوب در وضعیت نامطلوبی قرار دارند؛ با این حال از منظر جامعه ی محلی شاخص های مشارکت، قانون محوری، پاسخ گویی در حد نسبتا مطلوب و سایر شاخص ها ( مسئولیت پذیری، اجماع محوری، شفافیت، کارایی و اثربخشی، عدالت محوری) پایین تر از حد مطلوب عددی آزمون ارزیابی شد.

کلیدواژه ها:

حکمروایی خوب ، مدیریت روستایی ، توسعه پایدار ، شهرستان زیرکوه