معماران فهم ریاضی: ضرورت بازنگری در برنامه درسی تربیت معلم با محوریت واحدهای عملی “راهبردهای تدریس مفهومی”، “روانشناسی اضطراب ریاضی” و “مدیریت کلاس ریاضی”

این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری، به بررسی یک شکاف حیاتی در نظام تربیت معلم ریاضی می پردازد: عدم تجهیز معلمان آینده به صلاحیت های عملی برای مواجهه با چالش های کلاس های درس قرن بیست و یکم. مسئله اصلی این است که برنامه های درسی تربیت معلم، علی رغم غنای نظری، اغلب در ترجمه این نظریه ها به اقدامات عملی کلاسی، ناکام می مانند. در نتیجه، بسیاری از معلمان جدیدالورود به شیوه های تدریس سنتی و الگوریتم محور بازمی گردند که خود عامل اصلی ترویج یادگیری سطحی و اضطراب ریاضی در دانش آموزان است. این پژوهش استدلال می کند که برای پرورش نسلی از معلمان تحول آفرین، افزودن سه واحد درسی عملی و کارگاهی به برنامه درسی تربیت معلم، امری ضروری است: ۱) راهبردهای تدریس مفهومی، برای عبور از “چه گفتن” به “چگونه آموزش دادن”؛ ۲) روانشناسی اضطراب ریاضی، برای تشخیص و درمان این اپیدمی خاموش در یادگیری؛ و ۳) مدیریت کلاس ریاضی، برای ارکستراسیون یک محیط یادگیری پویا و دانش آموزمحور. یافته های حاصل از مرور ادبیات نشان می دهد که این سه حوزه، ستون های اصلی “دانش پداگوژیک محتوا” (PCK) را تشکیل می دهند و تسلط بر آن ها، وجه تمایز یک معلم متوسط از یک معلم اثربخش است. در نهایت، مقاله ضمن نتیجه گیری در خصوص ضرورت این تغییر پارادایم در تربیت معلم، پیشنهادهایی عملی برای طراحی و اجرای این واحدهای درسی در دانشگاه ها و مراکز تربیت معلم ارائه می دهد

کلیدواژه ها:

تربیت معلم ، برنامه درسی ، آموزش ریاضی ، تدریس مفهومی ، اضطراب ریاضی ، مدیریت کلاس ، دانش پداگوژیک محتوا (PCK).