تحلیل پیامدهای رفتاری آموزش اجتماعی در مدارس هوشمند و تاثیر آن بر تعاملات دانش آموزی/

هدف این مقاله، تحلیل جامع پیامدهای رفتاری آموزش اجتماعی در مدارس هوشمند و تاثیر آن بر تعاملات دانش آموزی است. با پیشرفت فناوری اطلاعات و ارتباطات، مدارس هوشمند بستری نوین برای یادگیری فراهم آورده اند که در کنار آموزش آکادمیک، بر توسعه مهارت های اجتماعی نیز تاکید دارد. این مقاله با بررسی چارچوب های نظری یادگیری اجتماعی (بندورا) و رشد اجتماعی-فرهنگی (ویگوتسکی)، به واکاوی فرصت ها و چالش های ناشی از ادغام فناوری در آموزش اجتماعی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که مدارس هوشمند می توانند به طور معناداری مهارت های ارتباطی، همکاری، هوش هیجانی، همدلی، حل مسئله و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان را تقویت کنند. با این حال، چالش هایی نظیر کاهش تعاملات چهره به چهره، انزوای اجتماعی، قلدری سایبری و اعتیاد به اینترنت نیز در صورت عدم مدیریت صحیح فناوری مطرح می شوند. مقاله حاضر بر تغییر الگوهای تعاملی دانش آموزان از حضوری به ترکیبی از حضوری و مجازی تاکید کرده و نقش پلتفرم های آموزشی و شبکه های اجتماعی را در این دگرگونی بررسی می کند. در نهایت، راهکارهای عملی برای بهینه سازی فرایند آموزش اجتماعی شامل طراحی برنامه درسی متوازن، آموزش معلمان، مشارکت خانواده ها، استفاده هوشمندانه از فناوری و توسعه سواد رسانه ای ارائه شده است تا مدارس هوشمند بتوانند به تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر و دارای مهارت های اجتماعی قوی در عصر دیجیتال کمک کنند.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، آموزش اجتماعی ، تعاملات دانش آموزی ، پیامدهای رفتاری ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، مهارت های اجتماعی ، هوش هیجانی ، قلدری سایبری ، سواد رسانه ای.