نقش معلم به عنوان تسهیل گر در آموزش چندحسی به دانش آموزان نارسانویس در محیط کلاس

در سال های اخیر، با رشد مطالعات مربوط به آموزش و یادگیری فراگیر، توجه به دانش آموزان با نیازهای ویژه، به ویژه نارسانویسان (دانش آموزان دارای اختلال در نوشتن)، اهمیت فزاینده ای یافته است. در این میان، رویکرد آموزش چندحسی به عنوان یکی از موثرترین روش های آموزشی در بهبود عملکرد تحصیلی این گروه از دانش آموزان شناخته می شود. این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی نقش معلم به عنوان تسهیل گر در فرآیند اجرای آموزش چندحسی در محیط کلاس می پردازد. نتایج پژوهش های معتبر بین المللی و داخلی نشان می دهند که نقش معلم فراتر از انتقال دانش است و شامل طراحی محیط یادگیری، انتخاب ابزارهای متنوع حسی، هدایت فرایندهای یادگیری فردمحور، و ارائه بازخوردهای انگیزشی می شود.از آنجا که آموزش چندحسی نیازمند درگیرسازی همزمان چند حس (بینایی، شنوایی، لامسه و حرکت) است، معلم باید با دانش تخصصی و درک عمیق از تفاوت های فردی دانش آموزان، نقش فعالی در انتخاب و سازمان دهی فعالیت های آموزشی ایفا کند. همچنین، معلمان تسهیل گر از ارزیابی های انعطاف پذیر و روش های ارتباطی خلاقانه برای رفع اضطراب نوشتاری و بهبود مهارت های نوشتاری بهره می گیرند. این مقاله با تحلیل الگوهای موفق در آموزش چندحسی، جایگاه معلم را به عنوان عاملی کلیدی در ایجاد محیط یادگیری امن، پویا و سازگار با نیازهای دانش آموزان نارسانویس برجسته می سازد و پیشنهادهایی برای توانمندسازی معلمان در این زمینه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، نارسانویسی ، نقش معلم تسهیل گر ، یادگیری حسی-حرکتی ، اختلالات یادگیری ویژه.