مقایسه تاثیر سه روش آموزش حضوری، الکترونیکی و تلفیقی بر یادگیری، یاد داری، انگیزه پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

با توجه به پیشرفت چشمگیر علم و فناوری، روش های سنتی آموزش دیگر پاسخگوی حجم عظیم تقاضا برای آموزش نیستند و یادگیری الکترونیکی راهکاری است برای گذر به جامعه اطلاعاتی. ولی با شروع به کارگیری جدی آموزش الکترونیکی و با گذشت دو دهه از عمر این روش، رفته رفته ناکارآمدی های آن روشن شدند. آموزش الکترونیکی با وجود اینکه در دستیابی به شکستن محدودیت زمان و مکان موفق بوده، در رسیدن به اهداف مطلوب و باکیفیت، کارایی لازم را نداشته است. همین موضوع باعث شده است آموزش الکترونیکی به طور کامل جای آموزش رسمی و حضوری را نگیرد.سابقه محدودیتهایی آموزش چهره به چهره و مشاهده وضع نامساعد کیفیت آموزش های برخط، زمینه ادغام این دو رویکرد آموزشی و ظهور آموزش تلفیقی را فراهم کرده است. با توجه به بحران های پیش آمده، ازجمله بیماری کرونا، توجه ویژه به روش آموزش تلفیقی در راستای اهداف آموزشی قرار گرفته است. یادگیری تلفیقی به عنوان نسل سوم آموزش از راه دور و در قالب بازاندیشی و بازطراحی محیط های جدید یادگیری، با هدف تلفیق نقاط قوت شیوه آموزش سنتی و الکترونیکی به منظور بهبود عملکرد آموزشی تلقی می شود.محیط یادگیری تلفیقی توانایی ایجاد تعادل بین یادگیری چهره به چهره و یادگیری الکترونیکی را دارد؛ به گونه ای که با استفاده از نقاط قوت هر دو شیوه، آموزش موثرتری را ارائه می دهد. در آموزش تلفیقی یادگیرندگان با سبک های متفاوت یادگیری، قادر خواهند بود از برنامه های آموزشی استفاده بیشتری ببرند.

کلیدواژه ها:

آموزش حضوری ، الکترونیکی ، تلفیقی ، پیشرفت تحصیلی ، مهارت های اجتماعی دانش آموزان