ارزیابی تاثیر برنامه های آموزش هیجانی و اجتماعی بر سلامت روان دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان یکی از مهم ترین شاخص های رشد و پیشرفت تحصیلی و اجتماعی آنان به شمار می آید. در سال های اخیر، توجه ویژه ای به آموزش مهارت های هیجانی و اجتماعی به عنوان راهکاری موثر در بهبود سلامت روان و کاهش مشکلات رفتاری و روانی دانش آموزان شده است. برنامه های آموزش هیجانی و اجتماعی با هدف تقویت خودآگاهی، تنظیم هیجان ها، افزایش همدلی، مهارت های ارتباطی و حل مسئله طراحی شده اند تا توانمندی های روانی و اجتماعی دانش آموزان را ارتقاء دهند. این برنامه ها می توانند به کاهش اضطراب، افسردگی، پرخاشگری و سایر مشکلات روانی کمک کرده و بهبود عملکرد تحصیلی و کیفیت روابط بین فردی را به دنبال داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر برنامه های آموزش هیجانی و اجتماعی بر سلامت روان دانش آموزان انجام شد. در این مطالعه، گروهی از دانش آموزان تحت برنامه های آموزشی یاد شده قرار گرفتند و سلامت روان آنان با استفاده از پرسشنامه های استاندارد قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که اجرای این برنامه ها منجر به بهبود معنادار سلامت روان دانش آموزان، کاهش سطح اضطراب و افسردگی و افزایش رضایت مندی از زندگی و خودکارآمدی شد. همچنین، مهارت های اجتماعی و هیجانی در این دانش آموزان به طور قابل توجهی تقویت گردید. یافته های این پژوهش تاکید می کند که آموزش مهارت های هیجانی و اجتماعی به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه و توانمندساز می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت روان دانش آموزان داشته باشد و پیشنهاد می شود این برنامه ها به صورت مستمر و فراگیر در نظام آموزشی گنجانده شوند تا موجبات رشد همه جانبه و سلامت روانی نسل آینده فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش هیجانی و اجتماعی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، مهارت های اجتماعی ، تنظیم هیجان