افت تحصیلی درمناطق محروم وتوجه به سلامت روان دانش آموزان

افت تحصیلی یکی از معضلات جدی نظام آموزشی ایران است که در مناطق محروم با شدت و ابعاد بیشتری بروز می یابد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر افت تحصیلی دانش آموزان در مناطق محروم و ارائه راهکارهای ارتقای کیفیت آموزشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد عواملی همچون کمبود امکانات آموزشی، فقر اقتصادی، نبود منابع کمک آموزشی، ضعف زیرساخت های مدرسه ای، کم تحرکی یا بی سوادی والدین، ضعف انگیزه و اعتمادبه نفس دانش آموزان و مهاجرت های اجباری نقش مهمی در افزایش نرخ افت تحصیلی این مناطق دارند. همچنین معلمان این مناطق اغلب با دشواری هایی چون نبود امکانات تخصصی و تعداد بالای دانش آموزان مواجه اند. نتایج حاکی از آن است که تقویت مشارکت خانواده و مدرسه، تامین منابع و امکانات، حمایت روانی و اجتماعی، و آموزش و توانمندسازی معلمان نقشی کلیدی در کاهش افت تحصیلی و بهبود وضعیت آموزشی دانش آموزان مناطق محروم خواهد داشت. این پژوهش بر ضرورت رویکردی جامع و حمایت مستمر از دانش آموزان محروم تاکید دارد.پژوهش حاضر بر اهمیت توجه به سلامت روان به عنوان بخش جدایی ناپذیر از برنامه های آموزشی و تربیتی مدارس تاکید دارد و پیشنهاد می کند اقدامات موثری در این راستا اتخاذ شود.