نقش مدرسه در ارتقای سواد سلامت روانی کودکان دبستانی

سلامت روانی یکی از ارکان اساسی رشد همه جانبه کودکان محسوب می شود و نهاد مدرسه به عنوان دومین محیط اجتماعی مهم پس از خانواده، نقشی تعیین کننده در ارتقای آن ایفا می کند. در سال های اخیر، توجه به مقوله "سواد سلامت روانی" در نظام آموزش و پرورش افزایش یافته است؛ مفهومی که به آگاهی، نگرش و مهارت های کودکان در زمینه درک، پیشگیری و مدیریت مسائل روانی اشاره دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش مدرسه در ارتقای سواد سلامت روانی دانش آموزان دبستانی نگاشته شده و به تبیین عوامل تسهیل گر و بازدارنده در این زمینه می پردازد.روش پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع علمی، اسناد آموزشی، و مطالعات پیشین انجام گرفته است. یافته ها نشان می دهد که مدارس می توانند از طریق راهبردهایی چون آموزش مستقیم مهارت های زندگی، تربیت معلمان آگاه به مسائل روانی، فراهم سازی محیطی امن و حمایتی، گنجاندن مفاهیم سلامت روان در محتوای درسی، و همکاری با مشاوران تربیتی نقش موثری در ارتقای سواد سلامت روانی ایفا کنند. همچنین تاکید بر آموزش هیجانی-اجتماعی، شناسایی زودهنگام اختلالات روانی، و مشارکت خانواده ها از دیگر عوامل موثر بر موفقیت این برنامه ها شناخته می شوند.در بخش بحث، به چالش هایی چون کمبود منابع آموزشی، ضعف در نظام مشاوره مدرسه، و نبود برنامه ریزی یکپارچه در سطح سیاست گذاری پرداخته شده است. در پایان، پیشنهاداتی برای سیاست گذاران و مدیران مدارس ارائه می گردد؛ از جمله طراحی برنامه های هدفمند آموزش سلامت روان برای دوره ابتدایی، تقویت همکاری بین معلمان و مشاوران، و سنجش منظم شاخص های سلامت روانی در مدارس.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سلامت روانی ، سواد سلامت روان ، آموزش ابتدایی ، مهارت های زندگی ، نقش مدرسه ، کودکان دبستانی ، آموزش سلامت روان