مدل سازی یادگیری مشارکتی میان رشته ای با استفاده از متاورس آموزشی

قرن بیست و یکم نیازمند مهارت هایی فراتر از دانش تخصصی در یک حوزه واحد است؛ توانایی حل مسائل پیچیده، تفکر انتقادی، همکاری موثر و نوآوری، از جمله نیازهای مبرم عصر حاضر محسوب می شوند. یادگیری میان رشته ای و مشارکتی به عنوان رویکردهای آموزشی قدرتمند، زمینه ساز توسعه این مهارت ها هستند. در این میان، ظهور فناوری های غوطه ور مانند متاورس، افق های جدیدی را برای طراحی و پیاده سازی محیط های یادگیری فراهم آورده است. این مقاله با هدف بررسی پتانسیل های متاورس آموزشی در مدل سازی و تسهیل یادگیری مشارکتی میان رشته ای نگاشته شده است. در ابتدا، مبانی نظری یادگیری میان رشته ای و مشارکتی مورد بحث قرار می گیرد. سپس، مفهوم متاورس آموزشی، ویژگی ها و قابلیت های آن در بستر آموزش تبیین می شود. در ادامه، به چگونگی مدل سازی عناصر کلیدی یک محیط یادگیری میان رشته ای مشارکتی در متاورس، از جمله مدل سازی فضاها، تعاملات، محتوا و نقش یادگیرنده و تسهیل گر پرداخته می شود. همچنین، مزایا و چالش های استفاده از متاورس در این زمینه مورد تحلیل قرار گرفته و با ارائه ملاحظات پیاده سازی، تصویری از آینده این حوزه ترسیم می شود. این مقاله با تکیه بر پژوهش ها و دیدگاه های صاحب نظران، از جمله محققان ایرانی، سعی در ارائه یک چارچوب نظری برای طراحی محیط های یادگیری نوین در عصر دیجیتال دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: متاورس آموزشی ، یادگیری میان رشته ای ، یادگیری مشارکتی ، مدل سازی آموزشی ، فناوری های غوطه ور ، آموزش عالی ، آموزش وپرورش.