آموزش مبتنی بر حل مسئله و تاثیر آن بر درگیری ذهنی دانش آموز

آموزش سنتی، که اغلب مبتنی بر انتقال یک طرفه اطلاعات از معلم به دانش آموز است، کمتر به توسعه مهارت های تفکر سطح بالا و درگیری عمیق ذهنی در فراگیران منجر می شود. در مقابل، رویکردهای نوین آموزشی، مانند آموزش مبتنی بر حل مسئله (Problem-Based Learning - PBL)، با قرار دادن دانش آموز در مرکز فرآیند یادگیری و مواجهه او با مسائل واقعی و چالش برانگیز، به دنبال ایجاد یادگیری معنادار و توسعه مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، همکاری و خودتنظیمی هستند. یکی از ابعاد کلیدی که آموزش مبتنی بر حل مسئله به شدت تحت تاثیر قرار می دهد، "درگیری ذهنی" دانش آموز است. درگیری ذهنی فراتر از حضور فیزیکی یا انجام تکالیف ساده است و به فعالیت های شناختی پیچیده تر مانند تحلیل، ترکیب، ارزیابی، استدلال و ارتباط سازی بین مفاهیم اشاره دارد. این مقاله به بررسی ماهیت آموزش مبتنی بر حل مسئله، مبانی نظری آن، مفهوم درگیری ذهنی در یادگیری، و چگونگی تاثیرگذاری PBL بر افزایش این درگیری ذهنی می پردازد. همچنین، با نگاهی به وضعیت آموزش در ایران، چالش ها و فرصت های اجرای PBL و شواهد (نمونه ای) از تحقیقات داخلی در این زمینه مورد بحث قرار می گیرند. هدف این مقاله، تبیین نقش محوری PBL در پرورش دانش آموزانی است که نه تنها دانش را کسب می کنند، بلکه توانایی استفاده فعالانه و خلاقانه از آن را برای حل مسائل واقعی زندگی دارند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش ، مبتنی بر حل مسئله ، درگیری ذهنی ، دانش آموز