آینده مهندسی خلاقیت: طراحی اکوسیستم مدرسه هوشمند با زیرساخت AI

عصر حاضر، دوران تحولات شگرف فناورانه است که در آن هوش مصنوعی (AI) به عنوان نیروی محرکه اصلی، پتانسیل بازتعریف بسیاری از حوزه ها از جمله آموزش و پرورش را داراست. در این میان، پرورش خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های قرن بیست و یکم، نیازمند رویکردهای نوآورانه و اکوسیستم های حمایتی است. این مقاله با هدف بررسی و طراحی چارچوبی برای اکوسیستم مدرسه هوشمند با زیرساخت هوش مصنوعی، بر مبنای اصول "مهندسی خلاقیت آینده" نگاشته شده است. در این راستا، ابتدا به تبیین مفاهیم کلیدی خلاقیت، مهندسی آینده و مدرسه هوشمند پرداخته می شود. سپس، اجزا و معماری زیرساخت هوش مصنوعی لازم برای پشتیبانی از یک اکوسیستم آموزشی خلاقیت محور مورد تحلیل قرار می گیرد. در ادامه، رویکردهای پداگوژیکی و تغییرات برنامه درسی که هوش مصنوعی می تواند در آن ها نقش آفرین باشد، تشریح می گردد. همچنین، چالش ها و فرصت های پیش روی پیاده سازی چنین اکوسیستمی در بستر آموزش و پرورش ایران مورد بحث قرار گرفته و در نهایت، با ارائه پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و دست اندرکاران آموزشی، به ترسیم چشم انداز آینده مدارس هوشمند خلاقیت محور می پردازیم. هدف نهایی، ارائه یک نقشه راه جامع برای بهره برداری از ظرفیت های هوش مصنوعی در جهت پرورش نسلی خلاق و آماده برای مواجهه با چالش های آینده است.

کلیدواژه ها:

مهندسی خلاقیت ، اکوسیستم مدرسه هوشمند ، هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، خلاقیت ، آینده نگری.