بررسی تاثیر تنش های برجا بر پاسخ لرزه ای تونل ها

تونل ها یکی از مهم ترین سازه های زیرزمینی هستند که امروزه در سرتاسر جهان جهت توسعه مسیرهای ارتباطی ایجاد می شوند. با توجه به نیاز جامعه به تونل های شهری و بین شهری به جهت تسهیل در عبور و مرور، کاهش بارترافیکی یا کوتاه تر شدن مسیرها، اینگونه سازه ها در شرایط مختلف ژئوتکنیکی و اعماق مختلف ساخته می شوند. با رخداد زلزله های ویرانگر در سال های اخیر و ایجاد خسارت های جدی به چنین سازه هایی، بشر را بر آن داشت تا به ارزیابی لرزه ای سازه های زیرزمینی روی آورد. زلزله به عنوان رویدادی با عدم قطعیت بالا، امکان پیش بینی دقیق میزان آسیبی که می تواند در سازه ایجاد شود را مشکل می کند. در این پژوهش سعی شده است تا با در نظر گرفتن برخی عدم قطعیت های موجود، میزان آسیب پذیری لرزه ای سازه های زیرزمینی مورد بررسی قرار گیرد. به همین منظور با استفاده از روش تحلیل دینامیکی فزاینده و ساخت منحنی های شکنندگی به عنوان یک روش احتمالاتی، آسیب پذیری لرزه ای تونل های دو قلوی مترو اهواز مورد برررسی قرار گرفته است. پس از ارزیابی لرزه ای تونل های مورد مطالعه، تحلیل حساسیت پارامترهایی نظیر عمق و نسبت تنش (k) انجام شده است و احتمال ایجاد آسیب در هر سطح PGA ررسی شده است. نتایج مدلسازی عددی و تحلیل احتمالاتی نشان داد که در محدوده ۸-۱۵ متری از سطح زمین، آسیب پذیری لرزه ای سازه افزایش می یابد که با توجه به مشخصات ساختگاه می توان به عنوان عمق بحرانی سازه در نظر گرفت. با در نظر گرفتن نسبت (k) مختلف، مشخص شد که با کاهش نسبت (k) آسیب پذیری لرزه ای سازه افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

تحلیل دینامیکی ، عمق ، تنش برجا ، آنالیز دینامیکی فزاینده ، منحنی شکنندگی