مدل یابی سلامت معنوی بر اساس امید به زندگی با میانجیگری نظم جویی هیجانی و تحمل ناراحتی و نقش تعدیلگر جنسیت در دانشجویان

هدف اصلی از انجام این پژوهش مدل یابی سلامت معنوی بر اساس امید به زندگی با میانجیگری نظم جویی هیجانی و تحمل ناراحتی و نقش تعدیلگر جنسیت در دانشجویان(مرد و زن) دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری است. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و از نوع کاربردی است. روش نمونه گیری در دسترس و حجم نمونه شامل ۵۰۰ نفر از دانشجویان(۲۵۰نفر زن و۲۵۰ نفر مرد) می باشد. شامل پرسشنامه های سلامت معنوی الیسون (۱۹۸۲)، امید به زندگی اشنایدر و همکاران (۱۹۹۱)، و تحمل ناراحتی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) و تنظیم شناختی هیجان گرانفسکی و همکاران (۲۰۰۱) است که پایایی آنها بر اساس آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۹، ۰.۷۲، ۸۹/۰، و ۰.۸۱بدست آمده است. تجزیه و تحلیل داده ها، شامل آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین، انحراف استاندارد) و در بخش تحلیل استنباطی داده ها از مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزارSmart pls۴ استفاده شده است. یافته ها بیانگر آن است که مقدارt برای اثر مستقیم و اثر غیر مستقیم کلیه فرضیه های پژوهش کوچکتر از مقدار(۱.۹۶=t) است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که متغیر جنسیت اثر مستقیم امید به زندگی بر سلامت معنوی و اثر غیرمستقیم امید به زندگی بر سلامت معنوی با میانجیگری نظم جویی هیجانی و تحمل ناراحتی و نقش تعدیلگر جنسیت دانشجویان را با اطمینان۹۵% تعدیل(قوی یا ضعیف) نمی کند. همچنین مدل پژوهش با توجه به این که ارزش عددیSRMR و NFI در دانشجویان مرد و زن کمتر از ۰.۸ است از برازش مناسبی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

: سلامت معنوی ، امید به زندگی ، تحمل ناراحتی ، نظم جویی هیجانی