طراحی روش تدریس چندحسی برای دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص

دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص، با چالش هایی بنیادین در فرآیند دریافت، پردازش و انتقال اطلاعات مواجه هستند که آموزش سنتی و یک بعدی پاسخگوی نیازهای آنان نیست. در چنین شرایطی، بهره گیری از روش تدریس چندحسی، به عنوان رویکردی نوین و اثربخش، می تواند راهگشای بسیاری از مشکلات یادگیری باشد. این روش با درگیر کردن هم زمان حواس مختلف دانش آموز در فرآیند آموزش، از مسیرهای عصبی گوناگون برای تثبیت مطالب بهره می گیرد و موجب تقویت حافظه، تمرکز، انگیزه و درک عمیق تر محتوا می شود. مقاله حاضر با نگاهی علمی و کاربردی، به بررسی مبانی نظری، اصول طراحی، کاربرد ابزارهای آموزشی، نقش معلم، نحوه سازماندهی فعالیت ها، و شیوه های ارزیابی در تدریس چندحسی پرداخته و اثربخشی این روش را در بهبود عملکرد تحصیلی و روانی دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص تحلیل می کند. یافته های مقاله بیانگر آن است که روش چندحسی، علاوه بر بهبود مهارت های خواندن، نوشتن، و ریاضی، موجب ارتقاء خودپنداره، کاهش اضطراب یادگیری، و افزایش مشارکت فعال دانش آموز در کلاس می شود. در نهایت، نویسنده بر اهمیت طراحی بومی شده این روش، براساس ویژگی های فردی، فرهنگی و محیطی یادگیرندگان ایرانی تاکید دارد و نقش خلاقیت معلم و پشتیبانی مدرسه را در تحقق این رویکرد، حیاتی می داند.

کلیدواژه ها:

روش چندحسی ، اختلال یادگیری خاص ، آموزش فراگیر ، تحریک حواس ، تدریس خلاق