مرور نظام مندی بر چگونگی و میزان تاثیر اختلالات شخصیت بر روابط بین زوجین و طلاق آنها از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳

تمایل زن و مرد به ازدواج نیاز فطری و غریزی انسان است . با وجود این گاهی ازدواج می تواند وسیله نابرابری و بروز برخی اختلالات خلقی در یکی از زوجین باشد. وجود اختلالات روانی و بالاخص اختلالات شخصیت که مقاوم در برابر درمان می باشند، می تواند زمینه ای برای بروز دلزدگی، ناسازگاری، طلاق قانونی یا طلاق عاطفی باشد که به نوبه خود می تواند باعث بروز اختلالات خلقی شود. لذا لازم است ابتدائا به زوجین شناخت جامعی نسبت به خلق و خو و اختلال های احتمالی افراد و ساختار شخصیتی آنها که موجب عدم سازگاری و تاب آوری برای مشکلات زندگی مشترک می شود، داد تا بتوان به درکی جامع در خصوص علل عدم ناسازگاری زوجین رسید و از وقوع طلاق و مشکلات خلقی جلوگیری کرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان و چگونگی تاثیر وجود اختلالات روانی در بین زوجین متقاضی طلاق، یا طلاق گرفته با روش توصیفی و کتابخانه ای و با استفاده از منابع مرجع و مقالات و مطالعات ده سال اخیر در حوزه روان شناسی به شیوه مطالعه مروری انجام شده است. نتایج مطالعات ده سال اخیر نشان می دهندکه اختلالات شخصیت بالاخص اختلالات شخصیت کلاستر B یکی از علل موثر و شایع بر تحقق اختلافات خانوادگی فی ما بین زوجین بوده و در نهایت می تواند یکی از اسباب تحقق طلاق و جدایی بین زوجین باشد. بعلاوه رابطه بین این دسته از اختلالات روانی و روابط عاشقانه دو سویه است. روابط زوجیت بر علائم اختلالات شخصیت تاثیر میگذارد. اگر زوج آسیب دیده از اختلالات شخصیت در پذیرش و پرورش رابطه کوشا باشد موجب تثبیت علائم و اگر در حال بازپس گیری حقوق از دست رفته خود باشد موجب تشدید علائم شده و همچنین بر کیفیت رابطه ثبات و رضایت زناشویی نیز تاثیر مستقیم و منفی دارد.