همگرایی ها و واگرایی های فارسی دبستان و ادبیات کودک و نوجوان: تحلیلی بر چالش ها و فرصت های پیوند

این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری، به بررسی نسبت میان دو حوزه مهم آموزشی و فرهنگی، یعنی «فارسی دبستان» و «ادبیات کودک و نوجوان» می پردازد. هدف اصلی، شناسایی نقاط اشتراک (همگرایی ها) و تفاوت ها (واگرایی ها)ی این دو حوزه و تحلیل چالش ها و فرصت های ناشی از این ارتباط است. فارسی دبستان به عنوان یک درس رسمی و ساختارمند، با اهداف مشخص آموزشی از جمله سوادآموزی، مهارت های زبانی و آشنایی با ارزش های فرهنگی-ملی تدوین می شود. در مقابل، ادبیات کودک و نوجوان، جریانی هنری و فرهنگی است که با تکیه بر خلاقیت، تخیل و لذت، به دنبال رشد همه جانبه شخصیت کودک و نوجوان استاین مقاله با روش شناسی مروری و با تحلیل اسنادی شامل کتاب های درسی، آثار برجسته ادبیات کودک و نوجوان و پژوهش های پیشین، نشان می دهد که واگرایی اصلی در اهداف، زبان، ساختار و رویکرد تربیتی نهفته است. در حالی که کتاب های درسی به سمت آموزش مستقیم و کنترل شده گرایش دارند، ادبیات کودک بر کشف، پرسشگری و لذت خواندن تاکید می کند. یافته ها حاکی از آن است که پیوند عمیق تر این دو حوزه می تواند به غنی سازی محتوای آموزشی، افزایش انگیزه دانش آموزان برای مطالعه، تقویت تفکر انتقادی و پرورش ذوق ادبی آنان منجر شود. در نهایت، پیشنهادهای کاربردی مشخصی برای سیاست گذاران آموزشی، مولفان کتاب های درسی، نویسندگان و مروجان کتاب ارائه می گردد تا با ایجاد پل های موثر میان این دو قلمرو، نسلی کتاب خوان، خلاق و با هویت پرورش یابد.

کلیدواژه ها:

فارسی دبستان ، ادبیات کودک و نوجوان ، کتاب های درسی ، تفکر انتقادی ، آموزش زبان فارسی ، سیاست گذاری آموزشی.