اثرات یادگیری مبتنی بر پروژه بر درک مفهومی دانش آموزان در درس فیزیک

یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، به دلیل توانمندی آن در پرورش مهارت های کلیدی قرن بیست ویکم مانند تفکر انتقادی، خلاقیت، همکاری و ارتباطات، در سال های اخیر مورد توجه گسترده قرار گرفته است. با وجود رواج فزاینده این رویکرد در نظام های آموزشی، هنوز برداشت جامعی از بنیان های نظری، اصول طراحی و شیوه های اجرای موثر آن در آموزش درس فیزیک در دوره متوسطه وجود ندارد. پژوهش حاضر با بهره گیری از روش مرور نظام مند ادبیات (Systematic Literature Review) و با تکیه بر دستورالعمل PRISMA ۲۰۲۰، به بررسی دقیق مطالعات منتشرشده در پایگاه های علمی بین المللی Scopus و Web of Science پرداخته است. نتایج نشان می دهد که در بخش قابل توجهی از مطالعات، توجهی کافی به چارچوب های نظری یادگیری مبتنی بر پروژه نشده و بسیاری از عناصر کلیدی طراحی و اجرا به صورت ناقص به کار گرفته شده اند. به ویژه، مشارکت دانش آموزان در فرایند انتخاب و تصمیم گیری، نقد و بازبینی فعالیت ها، و تلفیق راهبردهای تدریس توصیه شده به صورت محدود اجرا شده است. با این حال، مولفه هایی نظیر برنامه ریزی دقیق، مدیریت فعالیت ها و حمایت مداوم از یادگیری دانش آموزان، در اغلب مطالعات رعایت شده اند. همچنین، استفاده از ابزارهای متنوع ارزشیابی در روند اجرای پروژه ها نسبتا رایج بوده، ولی توجه به ایجاد فرهنگ یادگیری حمایتی در کلاس درس کمتر مشاهده می شود.