تاثیر نشستن طولانی مدت دانش آموزان بر ایجاد ناهنجاری های گردن به جلو و هایپرکایفوزیس

هدف این پژوهش بررسی تاثیر نشستن طولانی مدت و وضعیت بدنی نامناسب در طول ساعات تحصیل بر بروز ناهنجاری های اسکلتی–عضلانی از جمله گردن به جلو و هایپرکایفوزیس در دانش آموزان است. این مطالعه با روش توصیفی–تحلیلی بر روی ۱۵۰ دانش آموز (پایه های متوسطه اول و دوم) انجام شد. نتایج نشان داد بین مدت زمان نشستن، شیوه قرارگیری بدن هنگام مطالعه و استفاده از ابزار دیجیتال با میزان بروز ناهنجاری های ذکر شده رابطه معنی داری وجود دارد. یافته ها بر لزوم مداخلات ارگونومیک و آموزش های بهداشتی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

نشستن طولانی مدت ، ناهنجاری های وضعیتی ، گردن به جلو ، هایپرکایفوزیس ، دانش آموزان