اجتماعی کردن کارکنان سازمانها با استفاده از فن آوری اطلاعات (مطالعه موردی: اداره آموزش و پرورش شهرستان صحنه)
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 174
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICMRE04_062
تاریخ نمایه سازی: 15 مرداد 1404
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری اطلاعات در فرآیند اجتماعی کردن کارکنان اداره آموزش و پرورش شهرستان صحنه انجام شد و تلاش کرد تا با رویکرد کیفی و بهره گیری از روش پدیدارشناسی، ابعاد و پیامدهای استفاده از فناوری های نوین در تسهیل، تعمیق و ارتقای اجتماعی شدن سازمانی را تبیین نماید. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان این اداره بود که با روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری، در مصاحبه های نیمه ساختاریافته شرکت کردند. داده های گردآوری شده از طریق تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد فناوری اطلاعات به عنوان عاملی راهبردی، نقش مهمی در انتقال ارزش ها، هنجارها و مهارت های حرفه ای به کارکنان جدید ایفا می کند و موجب تسریع آشنایی با فرهنگ سازمانی، افزایش شفافیت و تقویت اعتماد به ساختار اداری می شود. ابزارهایی نظیر شبکه های اجتماعی سازمانی، سامانه های آموزش مجازی و بانک های اطلاعاتی دیجیتال، امکان تعامل موثر، تبادل تجربه و یادگیری مادام العمر را برای کارکنان فراهم ساخته و زمینه ساز شکل گیری هویت حرفه ای مشترک و تقویت حس تعلق سازمانی شده اند. یافته ها همچنین نشان داد که فناوری اطلاعات با کاهش فاصله های سلسله مراتبی، تسهیل ارتباطات بدون واسطه میان کارکنان و مدیران، افزایش عدالت و شفافیت در ارزیابی ها و تخصیص فرصت های شغلی، و ارتقای فرهنگ بازخورد و یادگیری از خطاها، به بهبود فضای کاری و افزایش رضایت شغلی منجر شده است. با وجود این، مقاومت برخی کارکنان با سابقه تر در برابر تغییرات فناورانه و نیاز به آموزش های مستمر برای ارتقای سواد دیجیتال، از جمله چالش های شناسایی شده بود. نتایج پژوهش بر اهمیت آموزش های فناورانه، حمایت رهبری سازمان، توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات و مشارکت فعال کارکنان در طراحی و پیاده سازی سامانه های فناورانه تاکید دارد. در مجموع، یافته ها نشان داد که بهره گیری هدفمند و برنامه ریزی شده از فناوری اطلاعات می تواند فرآیند اجتماعی شدن کارکنان را تسهیل و تعمیق بخشد، به توسعه سرمایه انسانی و ارتقای کیفیت خدمات آموزشی و اداری منجر شود و سازمان را برای مواجهه با چالش های محیطی و تحقق اهداف توسعه پایدار تجهیز کند. این پژوهش می تواند به عنوان مبنایی علمی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی در حوزه منابع انسانی و فناوری اطلاعات در سازمان های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
یوسف توشمالانی
دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
مریم اسلام پناه
دانشیار گروه مدیریت آموزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران