پیشبینی شیوه های تدریس معلمان بر مهارتهای زندگی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دورهی ابتدایی از دیدگاه معلمان شهرستان پردیس

آموزش مهارتهای زندگی تاثیر به سزایی بر رشد فردی و اجتماعی کودکان و نوجوانان دارد و مدرسه بهترین مرکزی است که صالحیت تربیت فردی و اجتماعی آنان را دارد. معلمان میتوانند علاوه بر مهارتهای تحصیلی در زمینه مهارتهای زندگی نیز تلاش کنند. هدف اساسی این پژوهش بررسی نظرات معلمان شهرستان پردیس دربارهی تاثیر شیوه های تدریس برافزایش مهارتهای زندگی و عملکرد تحصیلیدانش آموزان است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش توصیفی از نوع پیمایشی است. بدین منظور برای گردآوریاطلاعات، از پرسشنامه محقق ساخته استفادهشده که گویه های آن به روش مقیاس پنجدرجهای لیکرت تهیه شده و سپس روایی آن توسط استاد راهنما و کارشناسان گروه های آموزشی دوره ابتدایی تائید شده و ضریب پایایی آن نیز با استفاده از آلفای کرونباخ ۰/۸۸۱به دست آمده است. جامعه آماری را کلیه آموزگاران مقطع ابتدایی سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳شهرستان پردیس تشکیل میدهند. کل جامعه آمار ۱۰۵۰ نفر بوده و نمونه انتخابی از این جامعه ۲۱۲ زن و ۷۰ مرد هست . دادهها واطلاعات جمع آوریشده با استفاده آزمون خی دو در محیط نرمافزار Spss تحلیل گردید. درنهایت، یافته های پژوهش نشان میدهد که در سطح اطمینان ۹۵ درصد از دیدگاه معلمان استفاده از شیوه های تدریس پیش سازمان دهنده ، کاوشگری و تفحص گروهی برافزایش مهارتهای زندگی و عملکرد تحصیلیدانش آموزان موثر است و معلمان زن بیش از معلمان مرد بر این امر تاکیددارند و همچنین تاثیر این روشها برافزایش مهارتهای زندگی و عملکرد تحصیلیدانش آموزان از زیاد به کم اینچنین رتبه بندی شده است: .

کلیدواژه ها:

کاوشگری ، تفحص گروهی ، دانش آموزان ، معلمان ، پیش سازمان دهنده