رویکردهای نوین در سنجش یادگیری با تاکید بر فناوری و ارزیابی تکوینی

در سال های اخیر، تحولات فناورانه تاثیر بسزایی بر فرآیندهای آموزشی به ویژه در حوزه سنجش یادگیری داشته اند. یکی از رویکردهای نوینی که در این زمینه مورد توجه قرار گرفته، استفاده از ارزیابی های تکوینی با بهره گیری از فناوری های دیجیتال است. هدف این پژوهش بررسی و تحلیل رویکردهای نوین در سنجش یادگیری با تاکید بر فناوری و ارزیابی تکوینی می باشد. روش تحقیق به صورت کیفی و مروری نظام مند است و با تحلیل محتوای ۲۷ منبع معتبر داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که ابزارهایی نظیر آزمون های آنلاین، سیستم های مدیریت یادگیری، نرم افزارهای بازی محور، و اپلیکیشن های یادگیری تطبیقی توانسته اند فرآیند ارزیابی را از حالت سنتی و ایستا به فرآیندی پویا و تعاملی تبدیل کنند. همچنین مشخص شد که استفاده از این فناوری ها موجب ارتقای کیفیت بازخوردها، افزایش خودتنظیمی در یادگیرندگان، و تقویت یادگیری فعال می شود. از سوی دیگر، موانعی همچون کمبود زیرساخت، فقدان مهارت معلمان در استفاده از فناوری، و مقاومت فرهنگی در پذیرش تغییرات نیز از جمله چالش های اجرایی این رویکرد به شمار می آیند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که ادغام فناوری با ارزیابی تکوینی می تواند نقش مهمی در بهبود یادگیری دانش آموزان ایفا کند، مشروط بر آنکه آموزش معلمان، پشتیبانی فنی و طراحی دقیق آموزشی مورد توجه قرار گیرد. در پایان، پژوهشگران توصیه می کنند که سیاست گذاران آموزشی، با نهادینه سازی این رویکرد در مدارس، زمینه تحقق یادگیری موثر و سنجش عادلانه تر را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

سنجش یادگیری ، ارزیابی تکوینی ، سنجش مبتنی بر عملکرد ، فناوری آموزشی ، آموزش اثربخش